آهنربا حلقه فریت

آهنربا حلقه فریت

فریت نوع جدیدی از مواد مغناطیسی غیرفلزی است که در دهه 1940 توسعه یافت. به دلیل فرآیند آماده سازی و ظاهری شبیه به سرامیک، گاهی به آن چینی مغناطیسی نیز می گویند. فریت به طور کلی به اکسید کامپوزیت گروه آهن و یک یا چند عنصر فلزی مناسب دیگر اطلاق می شود که متعلق به نیمه هادی بوده و به عنوان یک محیط مغناطیسی استفاده می شود.

اکسید کامپوزیت متشکل از اکسید آهن و یک یا چند اکسید فلز دیگر (مانند BaO·6Fe2O3، MnO·Fe2O3·ZnO·Fe2O3 و غیره) فریت نامیده می شود. فریت با فریمغناطیس نوعی ماده مغناطیسی قوی است که معمولاً به عنوان ماده مغناطیسی فریت شناخته می شود. FeO·Fe2O3 (Fe3O4) ساده ترین و قدیمی ترین ماده مغناطیسی فریت طبیعی کاربردی در جهان است.

مواد مغناطیسی فریت را می توان به مواد مغناطیسی نرم، مغناطیسی سخت (از جمله پیوند خورده)، ژیرو مغناطیسی، مغناطیسی لحظه ای و پیزوالکتریک و سایر مواد فریت تقسیم کرد.

امکانات:مواد مغناطیسی نرم دارای نفوذپذیری بالا، نیروی اجباری کم و تلفات کم هستند. مواد مغناطیسی سخت دارای نیروی اجباری بالا Hc و محصول انرژی مغناطیسی بالا (BH) m هستند. مواد ژیرو مغناطیسی دارای خواص ژیرو مغناطیسی هستند، یعنی امواج الکترومغناطیسی در امتداد زمانی که جهت یک میدان مغناطیسی ثابت منتشر می شود، سطح ارتعاش به طور مداوم در امتداد جهت انتشار می چرخد. مواد ژیرو مغناطیسی عمدتاً در دستگاه های ارتباطی مایکروویو استفاده می شود. ماده مغناطیسی لحظه ای دارای یک حلقه پسماند BH مستطیلی است که عمدتاً در هسته های ذخیره سازی رایانه استفاده می شود. مواد پیزومغناطیسی دارای ضریب مغناطیسی انقباض خطی بزرگ λs هستند. مواد مغناطیسی فریت به طور گسترده در رایانه، ارتباطات مایکروویو، تلویزیون، کنترل خودکار، هوافضا، ابزار دقیق، درمان پزشکی، صنعت خودرو و سایر زمینه ها استفاده می شود که در این میان مواد فریت مغناطیسی سخت و مغناطیسی نرم بیشترین استفاده را دارند.